بسياري از والدين، گاه در شرايط دشواري قرار مي گيرند. شرايطي که در آن نه فقط بايد در مقابل کودک با جديت روي حرف خود بايستند بلکه بدون توسل به زور يا خشونت، محيطي را فراهم کنند که کودک به آن چه از او خواسته شده است عمل کند. واقعيت اين است که اين مواجهه طي فرآيند رشد و تربيت کودک بارها و بارها براي والدين رخ مي دهد و آن چه امر تربيت را به چنين امر خطير و دشواري تبديل کرده، همين ظرافت هاي تربيتي يعني سختگيري در عين انعطاف پذيري و مهرباني در عين جدي بودن است. شايد اين سوال براي بعضي از والدين پيش آمده باشد که سختگيري نسبت به کودکان تا چه اندازه مجاز است و چگونه مي توان در عين سختگيري انعطاف پذير هم بود.